در 51 قسمت بر معیارهای ازدواج از قبیل تعهد، انضباط، پركاری، اخلاق و... تأكید كرده بود و در چند دقیقه آخر، یكباره هوس و «گیر افتادن دل» به معیار اصلی تبدیل شد، از مشكلاتی بود كه با پیچاندن خط قصه و دستور جمعكردن سریال، بینندگان را دچار سردرگمی میكرد.
دو سریال پربیننده تلویزیونی، دلنوازان و شمسالعماره شب گذشته با پخش قسمت آخر خود به پایان رسیدند،اما فرود ناشیانه داستان و پایان شعاری این دو سریال میلیاردی موجب نارضایتی بینندگان سیما شده است.
به گزارش خبرنگار «آینده»، سریال دلنوازان ساخته حسین سهیلیزاده كه در قسمتهای پایانی خود به خاطر قهر بازیگر نقش جهان (پرویز فلاحپور) دچار سكته شده بود و نویسندگان آن برای جبران این موضوع، قتل وی را در قسمت ماقبل آخر اعلام كردند، در قسمت پایانی مملو از عذرخواهی مصنوعی بازیگران از یكدیگر بود و همانگونه كه پیشبینی میشد، «زندگی شیرین شد»، در حالی كه عدم طراحی مناسب برای فرود قصه و باورپذیری تغییر چند دقیقهای شخصیتهای سریال موجب شد تا بینندگان مجموعه ارتباط مناسبی با آن برقرار نكنند و چند فضای منفی قسمتهای قبلی نیز تا حدودی مصنوعی و غیرقابل باور بوده.
اما ظاهراً حاشیههای سریال شمسالعماره بیشتر از دلنوازان بوده است، چرا كه كوتاه شدن 18 قسمتی شمسالعماره و تبدیل آن از 70 قسمت به 52 قسمت، حذف تعداد زیادی از شخصیتها در نقش خواستگاران لیلا كه از 12 نفر به 7 نفر كاهش پیدا كردند و بیمعنا شدن مسابقه پیامكی سریال كه بین 6 خواستگار برگزار شده بود، در حالی كه وی با نفر هفتم ازدواج كرد تنها بخشی از سردرگمیهایی بود كه با دخالت مدیران صداوسیما در این سریال پدید آمد.
انحراف محتوایی داستان كه طی 51 قسمت بر معیارهای ازدواج از قبیل تعهد، انضباط، پركاری، اخلاق و... تأكید كرده بود و در چند دقیقه آخر، یكباره هوس و «گیر افتادن دل» به معیار اصلی ازدواج تبدیل شد، از دیگر مشكلاتی بود كه با پیچاندن خط قصه و دستور جمعكردن سریال، بینندگان را دچار سردرگمی میكرد.
پخش قسمت آخر سیرال شمسالعماره نشان داد حتی نیمی از قسمت آخر بر اساس طراحی قبلی انجام شده بود و با حضور همایون ارشادی، بازیگر بینالمللی سینمای ایران كه تا كنون در برابر دوربین سیما به ندرت ظاهر شده بود، ساخته شد اما در 15 دقیقه پایانی به یكباره مسیر داستان تغییر كرده و پایانی كلیشهای و منزجر كننده برای این سریال خوشساخت رقم خورد.
با این حال به نظر میرسد این دو سریال پرهزینه در مأموریت اصلی خود كه جذب مخاطب از دسترفته سیما پس از انتخابات بودهاند تا حدودی موفق، منطقی و هنری بوده و پایان آنها چندان اهمیتی برای مدیران رسانه ملی نداشته است.