فرارو نوشت: در پی حوادث رخ داده پس از انتخابات رسانه های حامی دولت تلاش كردند دست های پشت پرده ای را برای اعتراضات بشناسانند و همه مسائل را حاصل تراوشات فكری یك حلقه و در نهایت یك ذهن معرفی كنند. به گزارش فرارو در این میان، نام دبیركل مجمع روحانیون مبارز یعنی «سیدمحمد موسوی خوئینی ها» به میان آمد تا رسانه های دولتی او را هدف قرار دهند و با اطلاق عناوینی چون «عالیجناب خاكستری»، «مرد پشت پرده اصلاحات»، «پدرخوانده» و... عنوان كنند كه موسوی خوئینی ها مغز متفكر حوادث رخ داده پس از انتخابات و هدایتگر اصلاح طلبان بوده است.

اكنون هفته نامه «پنجره» متعلق به علیرضا زاكانی پرونده ای را به وی اختصاص داده است.

موسوی خوئینی ها قبل از انقلاب كجا بود
در این راستا در یكی از مطالب این نشریه نشان داده شده كه دبیركل مجمع روحانیون مبارز پیش از انقلاب هیچ گونه سابقه مبارزاتی نداشته و پس از انقلاب به ناگاه و تنها به خاطر دوستی با سیداحمد خمینی به جمع انقلابیون پیوسته است.
عباس سلیمی نمین در این خصوص در مطلبی با عنوان «فاصله از جریان انقلاب» می نویسد: «نقطه شروع فعالیت های آقای موسوی خوئینی ها به عنوان یك عضو فعال سیاسی، بعد از انقلاب و در جریان تسخیر لانه جاسوسی بود.»
اگرچه در مطلب كوتاه سلیمی نمین و سایر مطالب تلاش شده سابقه مبارزاتی او و نزدیكی اش با امام(ره) انكار شود اما گویا میان نویسندگان این نشریه چندان هماهنگی وجود نداشته چرا كه در مطلبی با عنوان «پدرخوانده» پاراگرافی درج شده كه كاملاً در تضاد با مطلب سلیمی نمین است. این پاراگراف در توجیه نقش موسوی خوئینی ها در حوادث اول انقلاب اینگونه می نویسد: «به دلیل تمركز وی روی تشكل های دانشجویی داخل و خارج از ایران در مبارزات قبل از انقلاب، تسلط بالایی بر نسل دوم چپ های ایرانی كه دانشجویان خط امامی و دفتر تحكیمی دیروز و اصلاح طلبان تندرو امروز محسوب می شوند، دارد. به این موارد نزدیكی وی با امام خمینی قبل و بعد از پیروزی انقلاب و عدم پذیرش مسوولیت رسمی جدی در دو دهه گذشته را اضافه كنید.»

پدرخوانده یا رئیس مافیا
از دیگر سو این نشریه، چهره ای مرموز و مافیایی از موسوی خوئینی ها ترسیم می كند و در گزارشی با عنوان «عالیجناب خاكستری» می نویسد: «موسوی خوئینی ها مرد مرموزی است؛ از همان سیاسیونی كه در رمان ها و فیلم های سیاسی یا پلیسی، داستان حول آنها می گردد و ما عاشق كشف نقش آنها در حوادث هستیم، فردی كه با آنكه موقعیتی منحصربه فرد و كاریزماتیك در جریان اصلاحات داشت، هرگز برای كسب قدرت به صورت علنی اقدام نكرده و البته در تمام موقعیت های خطیر و مهم عمر جمهوری اسلامی ردپای او را می توان دید اما هیچ گاه فراتر از نقش نجات بخش برای دوستانش ظاهر نشده است؛ تنها لحظه ای حضور می یابد و مسیر بازی را تغییر می دهد. با آنكه بسیاری قدرت را در كسب كرسی های علنی و بزرگ می جویند، خوئینی ها فرزندان دیروز و سربازان امروزش را به زمین بازی می فرستد و بی آنكه هزینه اضافی بدهد از قدرت بهره مند می شود. او به تمام معنی یك پدرخوانده اصیل است.»
در پنجره می خوانیم: «راز حضور مهندس موسوی در انتخابات ریاست جمهوری آن هم بعد از 20سال سكوت منفعلانه و انزوای سیاسی را هم می توان در تاثیرگذاری موسوی خوئینی ها جست؛ چه اینكه حضور سوال برانگیز موسوی و كناره گیری تعجب آور خاتمی به نفع وی در پی اظهار تمایل وی به كاندیداتوری موسوی و ارجحیت موسوی بر خاتمی صورت گرفت.»
پنجره در نهایت عقیده خود و رسانه های همسو با خود را تعمیم كلی می دهد و از قول تمام فعالان سیاسی كشور می نویسد: «در نگاه همه فعالان سیاسی ایران موسوی خوئینی ها، چهره پرده نشین اصلاح طلبان است؛ مردی كه همواره ترجیح داده در پشت صحنه ایفای نقش كند. سلوك سیاسی او به گونه ای است كه از آفتابی شدن در میدان سیاست احتراز می ورزد. این، ویژگی همه كسانی است كه نمی خواهند ردپایی از تصمیم های آنها در حوادث و ماجراهای رمزگونه باقی بماند.»
موسوی خوئینی ها كمونیست و جاسوس شوروی
این اما پایان ماجرا نیست چرا كه این نشریه در مطالب مختلف خود اتهام عجیب و غریبی را متوجه موسوی خوئینی ها كرده و او را یك كمونیست و جاسوس سرویس اطلاعاتی شوروی(KGB) معرفی می كند.
در مطلب جالب این هفته نامه اصولگرا در این خصوص می خوانیم: «وی در سال 1975 به آلمان شرقی می رود و سپس برای تحصیل عازم دانشگاه «پاتریس لومومبا» مسكو می شود؛ دانشگاهی كه تربیت كننده بسیاری از نیروهای كمونیست یا وابسته به شوروی همچون كارلوس تروریست مشهور، یا ابومازن و مصطفی برغوثی بوده است. آنچنان كه در آن سال ها از او با نام «كریپتو كمونیسم» نام می بردند و نشریه فرانسوی «پاری مارچ» در سال 1985 در این باره می نویسد: «اشخاص وارد به امور كرملین، معتقدند او یار «كا گ ب» در ایران و دوست قدیمی «حیدر علی اف» تنها مسلمان عضو دفتر سیاسی شوروی است. وی بی قید و شرط جورج حبش را تحسین می كند همچنین با ژنرال پناهیان كمونیست قدیمی كه در سال های 45-1944 رئیس ستاد ارتش خلق جمهوری مهاباد بود ملاقات داشت. خوئینی ها كه از سال 1975 در آلمان شرقی مستقر شده بود، تعلیمات خود را از «ماركوس ولف» ژنرال آلمان شرقی و رئیس سرویس های مخفی برلین شرقی دریافت می داشت.»
گزارش نویس پنجره كه تلاش می كند تا بی طرفی پیشه كند، می گوید: «روایت نشریه فرانسوی شاید كاملاً قابل اطمینان نباشد» اما بلافاصله با اشاره به ماجرای تسخیر سفارت آمریكا توسط دانشجویان خط امام می نویسد: «اگرچه با توجه به سابقه خوئینی ها بعید نیز نیست. مخالفت یاران خوئینی ها با نظر حلقه علم و صنعت برای اقدام مشابه درباره سفارت شوروی قابل تامل است، آنچنان كه دور از انتظار نیست.»
این ادعا همچنین از زبان رضا گلپور نویسنده كتاب «شنود اشباح» كه مصاحبه ای با پنجره انجام داده است نیز تكرار می شود چرا كه او در این باره می گوید: «رفرنس های مختلفی هست كه قبل، حین و بعد از اشغال لانه جاسوسی به تاثیرپذیری محمد خوئینی ها از سرویس كا گ ب اشاره می كند و بنده برخی از موارد آنها را در كتاب «شنود اشباح» عیناً نوشتم.»
گلپور در ادامه مصاحبه خود می گوید موسوی خوئینی ها اساساً به ماركسیسم گرایش دارد. او عنوان می كند: «موسوی خوئینی ها در آن دوران (پیش از انقلاب) كلاس های تفسیر قرآنی داشت و مشهور بود، چون پدر وی در جریانات پیشه وری كشته شده بود، ایشان نگاه های شدید ماركسیستی دارد. دستگیری وی به همین دلیل هست؛ یك نوع بینش شدیداً ماركسیستی و دیالكتیكی و تلاش برای استفاده از پتانسیل داغ موجود در برخی افراد مرتبط با حوزه های علمیه و همراهی و همگرایی با افرادی كه ماركسیسم را محور مبارزه می دانند. تفاسیری كه خوئینی ها در تلاش های خود ارائه می كرد، به هر شكل ممكن قصد داشت اعلام كند آیات قرآن با مبانی مدرن جهان ماركسیسم در تعارض نیست و به شكلی می خواهند آیات قرآن را با مطالب به ظاهرمدرن و دیالكتیكی منطبق كنند.»

لازم به ذكر است تلاش برای انتشار جلد دوم كتاب شنود اشباح كه منبع آن ادعاهای سرویسهای امنیتی بیگانه علیه سیستم امنیتی ایران بود، منجر به دستگیری گلپور شد و جالب این كه اكنون به ادعاهای او استناد می شود!